W związku ze zbliżającym się uchwaleniem pakietu ustaw o zawodach medycznych psychoterapia polska wnosi swój sprzeciw.
Wnosimy o wyłączenie zawodu psychoterapeuty z projektu Ustawy o niektórych zawodach medycznych i zasadach uzyskiwania tytułu specjalisty w innych dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia z dn. 07.09.2010 r. i ustanowienie odrębnej ustawy, która ureguluje zawód psychoterapeuty i zwiększy dostępność psychoterapii dla Klientów. Projekt ustawy z dn. 7 września 2010 r. ma za zadanie uregulowanie zawodów medycznych średniego szczebla wykonywanych pod nadzorem lekarza, a jej struktura jest pochodną tego celu. Psychoterapia nie jest zawodem medycznym średniego szczebla, lecz zawodem niezależnym i wymagającym co najmniej 4 lat kształcenia podyplomowego w obrębie minimum 1200 h zajęć i wieloaspektowego doskonalenia zawodowego o innej specyfice niż zawody medyczne.
W przypadku zawodu psychoterapeuty jedynym rokującym nadzieję rozwiązaniem jest ustawa odrębnie regulująca psychoterapię, uwzględniająca specyfikę tego zawodu i opinie całego środowiska psychoterapeutycznego.
Zawód psychoterapeuty nie jest zawodem stricte medycznym, bowiem:
· „psychoterapia jest niezależną dyscypliną naukową, której praktyka odbywa się w ramach niezależnego i wolnego zawodu” (źródło: http://www.europsyche.org/cms-tag/150/regulations)
· na całościowy proces kształcenia psychoterapeutycznego składa się nie tylko opanowanie teorii, ale także obowiązkowe przejście terapii własnej i praca z klientem pod superwizją dyplomowanego psychoterapeuty
· opiera się także na naukach przyrodniczych, społecznych i humanistycznych; psychoterapia jest dziedziną interdyscyplinarną i nieredukowalną do jakiejkolwiek pojedynczej dyscypliny, którą można opisać jako źródło inspiracji dla psychoterapii
· ma zastosowanie w wielu innych dziedzinach życia społecznego poza medycyną, np. w więziennictwie, szkolnictwie, pomocy społecznej i resocjalizacji
Dlaczego ustanowienie nowej odrębnej ustawy jest konieczne?
· Polska jest obecnie na 20. miejscu w Europie pod względem dostępności opieki psychoterapeutycznej. Aktualnie w Polsce pracuje około 3300 dyplomowanych psychoterapeutów, a żeby dorównać liderom europejskim (Austria, Niemcy), potrzebujemy wykształcenia kolejnych 27 tysięcy (!) nowych dyplomowanych psychoterapeutów
· skuteczność psychoterapii jest udowodniona naukowo. Wyniki psychoterapii nie tylko wpływają na dobrostan klienta, lecz także całego jego otoczenia
· Ustawa o niektórych zawodach medycznych pomija wykonywanie zawodu psychoterapeuty poza systemem służby zdrowia. Dodatkowo warunkuje go uprzednim skierowaniem wydanym przez lekarza ogólnego. Uważamy, że może to spowodować dodatkowe ograniczenie już i tak w większości pełnopłatnych usług psychoterapeutycznych
Jakie skutki może spowodować Ustawa o niektórych zawodach medycznych w obecnie proponowanym kształcie?
· ograniczenie pomocy psychoterapeutycznej dla tysięcy klientów
· ograniczenie kompetencji i zadań psychoterapeuty do poziomu „technika psychoterapeuty”
· zmniejszenie i tak już małej liczby licencjonowanych psychoterapeutów oraz obniżenie poziomu obecnie znakomicie działającego w Polsce systemu doskonalenia i rozwoju zawodowego terapeutów poprzez wtłoczenie go w przymusowe formy i programy odpowiadające zawodom medycznym i opracowywane przez urzędników „ekspertów” (art. 39-44)
· wprowadzenie w odniesieniu do zawodu psychoterapeuty przepisów nieadekwatnych dla tego zawodu, a właściwych dla zawodu np. technika ortopedy
· naruszenie konstytucyjnych słusznie nabytych praw psychoterapeutów
· złamanie obowiązku konsultacji społecznych w procesie tworzenia ustawy (tylko pierwsze wersje ustawy były konsultowane z Polską Radą Psychoterapii)
· naruszenie założeń dyrektywy 2005/36/WE Parlamentu Europejskiego
Jako członkowie Polskiej Rady Psychoterapii deklarujemy gotowość ścisłej współpracy w procesie legislacyjnym dotyczącym nowej, dobrej ustawy o zawodzie psychoterapeuty i służenia profesjonalną wiedzą we wszystkich sprawach dotyczących psychoterapii i zdrowia psychicznego. Wyrażamy głęboką nadzieję, że porozumienie w tej sprawie jest możliwe i będzie służyło nie tylko samym psychoterapeutom, ale także ogółowi społeczeństwa.
Podpisane Stowarzyszenia – członkowie Polskiej Rady Psychoterapii:
1. Instytut Analizy Grupowej „Rasztów”
2. Instytut Integralnej Psychoterapii Gestalt – Stowarzyszenie Edukacji Człowieka Dorosłego
3. Instytut Terapii Gestalt
4. Koło Warszawskie Szkoły Europejskiej Psychoanalizy
5. Krakowskie Koło Psychoanalizy Nowej Szkoły Lacanowskiej
6. Polska Federacja Psychoterapii
7. Polskie Stowarzyszenie Neurolingwistycznej Psychoterapii
8. Polskie Stowarzyszenie Psychoterapeutów i Trenerów Psychologii Procesu
9. Polskie Towarzystwo Psychoanalityczne
10. Polskie Towarzystwo Psychologii Procesu
11. Polskie Towarzystwo Psychoterapii Gestalt
12. Polskie Towarzystwo Psychoterapii Integratywnej
13. Polskie Towarzystwo Psychoterapii Psychoanalitycznej
14. Polskie Towarzystwo Terapii Poznawczo-Behawioralnej
15. Sekcja Psychoterapii Stowarzyszenia Psychologów Chrześcijańskich